Θεόκλητος κατά Θεόκλητου!!

Θεόκλητος κατά Θεόκλητου!!

Προ δέκα περίπου ετών, και συγκεκριμένα, τον Απρίλιον του 2008 εδημοσιεύθη εις το Χριστιανικό περιοδικό <> εγκύκλιος επισκόπου Δυτικής Μακεδονίας ονομαζομένου Θεοκλήτου, μεστή Ορθοδόξου ομολογίας, ως κεραυνός εναντίον των τεσσάρων μεγάλων αιρέσεων που λυμαίνονται την Ορθοδοξία. Δηλαδή του πάπα της Ουνίας, του προτεσταντισμού και της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, Εκφωνησθήσα την Κυριακή της Ορθοδοξίας του αυτού έτους εις τους ιερούς ναούς της Μητροπόλεως του και δοξάσαμε τον Θεό που ένας επίσκοπος της Ελλαδικής Εκκλησίας είχε το θάρρος να πη τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, την στιγμή που άλλοι Επίσκοποι είτε εκ φόβου είτε εκ σκοπιμότητος τηρούν σιγήν ιχθύος η βούμενοι, ή ακολουθούντες τον Προδότη και Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο, <> επικάθηται επί του πρώτου θρόνου της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Τούτο το κείμενο της εγκυκλίου πρέπει να σταλή στον Βαρθολομαίο για να γνωρίση ότι και σήμερα στον καιρό της αποστασίας και της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, υπάρχουν Αρχιερείς που σε θέματα πίστεως δεν φοβούντε ούτε Πατριάρχας, ούτε Αρχιεπισκόπους, ούτε Συνόδους, αλλά κεραυνοβολούν τις αιρέσεις και τις αναθεματίζουν, κατά τον Απ. Παύλο. ( Γαλ. 1,8)

Κατωτέρω παραθέτω ολόκληρον το κείμενον της Εγκυκλίου για να θαυμάσετε τον άνδρα και να δοξάσετε τον Θεό.

Κυριακής της Ορθοδοξίας

Η Εκκλησία είναι μία και μοναδική. Μη δελεάζεσθε από υποσχέσεις των αιρετικών.

Του σεβ. Μητροπολίτου Θεοκλήτου

 

Ημέρα χαράς και πανηγυρικού θριάμβου σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί. Πρώτη Κυριακή των Νηστειών, και το ευαγγέλιο περιγράφει την απροσδόκητη χαρά και ευφροσύνη που κατέλαβε την καρδιά του Αποστόλου Φιλίππου, διότι έιχε την τιμή και ευλογία να βρή και να γνωρίση τον Χριστό , τον Σωτήρα του κόσμου. Την ίδια χαρά αισθάνεται σήμερα και ολόκληρο το ορθόδοξο πλήρωμα της Εκκλησίας για την εύρεσι και στερέωσι της αληθινής του Χριστου πίστεως, της Ορθοδοξίας.

Η Ορθοδοξία πηγάζει από την αυτοαλήθεια, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, ο οποίος είνε <> (Ιωάν. 1,9) Η Ορθοδοξία είνε ο ίδιος ο Χριστός.

Πάντοτε καταδιώκεται, πάντοτε πολεμείται, πάντοτε οι εχθροί της εκτοξεύουν κατ’ αυτής τα πεπυρωμένα βέλη τους, αλλά η Ορθοδοξία ουδέποτε νικάται , πάντοτε θριαμβέυει κατά των αντιπάλων της. Διότι κατά τον σοφό Σολομώντα δεν υπάρχει τίποτε δυνατώτερο της ευσεβείας, της Ορθοδοξίας (Σ. Σολ. 10,12) Όσο ο Θεός είνε ισχυρότερος του διαβόλου, τόσο η Ορθοδοξία είνε ισχυροτέρα της πλάνης.

 Εχθροί της Ορθοδοξίας είνε οι αιρετικοί και οι σχισματικοί. Πόσους διωγμούς, πόσα βάσανα, πόσες καταπιέσεις δοκίμασε η Ορθοδοξία εκ μέρους των κακοδόξων αιρέσεων!

Και σήμερα δυστυχώς, παρά την φαινομενική ειρήνη, καταδιώκεται η Ορθοδοξία μας από τις ποικιλόμορφες αιρέσεις. Οι σημερινοί αιρετικοί και σχισματικοί εν τω φανερώ κυρύττουν αγάπη και ελευθερία της συνειδήσεως, εν τω κρύπτω όμως χρησιμοποιούν κάθε δόλιο και ύπουλο τρόπο για να παρασύρουν τους ορθοδόξους στην κακοδοξία και την πλάνη τους.

Τι είνε η αιρεσις; Αίρεσις είνε η νοθεία της πίστεως. Νοθεία δε της πίστεως είνε αφ’ ενός μεν η αθέτησι των δογμάτων, αφ’ ετέρου δε η αναγωγή εις δόγματα πίστεως δευτερευόντων πραγμάτων.

Και τι είνε σχίσμα; Οι σχισματικοί πιστεύουν μεν και αποδέχονται τα δόγματα όπως η Ορθόδοξος Εκκλησία. Διαφωνούν δε, και γι’ αυτό αποσχίζονται από την Εκκλησία, σε θέματα διοικητικά και κανονικά.

Τρεις φοβερές αιρέσεις, αδελφοί μου, λυμαίνονται στην εποχή μας την Ορθόδοξο Εκκλησία του Χριστού: ο παπισμός, ο προτεσταντισμός, και η παναίρεσις του οικουμενισμού. Και οι τρεις αρνούνται την αυθεντία της Εκκλησίας.

Η εκκλησία, αδελφοί μου, είνε όχι μόνο μία αλλά και μοναδική, διότι ο ένας και μοναδικός Θεάνθρωπος, η κεφαλή της, δεν δύναται να έχη πολλά σώματα. Η Εκκλησία είνε μια και μοναδική, διότι είνε το σώμα του ενός και μοναδικού Χριστού.

Οι αιρετικοί και σχισματικοί έπαυσαν να είνε μέλη της εκκλησίας, είνε σε πλάνη και δεν ενεργεί εν αυτοίς το Πνεύμα το άγιον. Η αίρεσις και το σχίσμα δεν επιτρέπεται να λέγωνται Εκκλησία, αλλά αιρετικές και σχισματικές συνάξεις και παραφυάδες ή ομολογίες.

Ο παπισμός είνε φοβερή αίρεσι, αδελφοί μου. Ο πάπας ανακήρυξε τον εαυτό του αλάθητο και τον ανύψωσε πάνω από την Εκκλησία. Κατά την διάρκεια των οκτώ πρώτων αιώνων ο πάπας ήταν πρώτος μεταξύ ίσων. Είχε πρωτείο τιμής, δεν είχε κανένα πρωτείο εξουσίας.

Ουδέποτε η Εκκλησία του Χριστού δέχθηκε έναν επίσκοπο ανώτερο των άλλων και δη αλάθητον. Εάν πίστευε κάτι τέτοιο η Εκκλησία των αποστόλων και των πατέρων, δε θα συγκροτούσε Οικουμενικές Συνόδους, αλλά θα απευθυνόταν στον επίσκοπο Ρώμης και θα δεχόταν ως θεία αλήθεια την άποψι του.

Δια τούτο κανένας διάλογος αγάπης δεν μπορεί να γίνει με τους παπικούς, αν δεν προϋποθέτη εκ μερους των αναγνώρισι και ομολογία πίστεως της Εκκλησίας των Επτά Οικουμενικών Συνόδων.

Εφ’ όσον ο Χριστός είνε αγάπη και αλήθεια, οι του Χριστού δεν μπορεί να έχουν μεταξύ τους αγάπη και ένωσι, αν δεν συναποδέχωνται την σώζουσα αλήθεια της Ορθοδοξίας.

Οφείλει ο παπισμός να αποκηρύξη την πλάνη του πρωτείου και του αλάθητου και να καταργήση την επάρατη Ουνία.

Η Ουνία είνε προπαγάνδα, είνε απάτη των καθολικών, είναι προβατόσχημος λύκος, είνε όντως δούρειος  ίππος και πολιορκητική μηχανή του παπισμού κατά της Ορθοδοξίας.

Βέβαια είνε ευχή της Εκκλησίας μας το <>. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε, ότι για μας τους ορθοδόξους ένωσις εν τη Εκκλησία σημαίνει ένωσις εν αληθεία πίστεως, εν αληθεία βίου, εν αληθεία λατρείας και εν αληθεία αγάπης.

 Η Ορθόδοξος πίστις είνε θεόσδοτος, μοναδική και αδιαπραγμάτευτη. Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Γαλάτας. <> (Γαλ. 1,8)

Αγαπητοί μου αδελφοί!

 Μείνετε σταθεροί και <> (Β’ Θες. 2,15). Μη δελεάζεσθε από τις υποσχέσεις και τα υλικά αγαθά, που υπόσχονται οι αιρετικοί. Αναζωογονήστε την πίστι σας, μελετάτε επιμελώς το ιερό Ευαγγέλιο, και εφαρμόζετε με ακρίβεια τις εντολές του Κυρίου.

Διότι ο Κύριος είπε: << Ο έχων τας εντολάς μου και τηρών αυτάς, εκείνος εστίν ο αγαπών με>> (Ιωαν. 14,21) Όποιος λοιπόν παραβαίνει τις θείες εντολές, εκείνος μισεί τον Χριστό και όποιος μισεί τον Χριστό, είνε διώκτης της Ορθοδοξίας. Τι μας ωφελεί να λεγώμεθα μεν ορθόδοξοι, αλλά τα έργα μας να είνε αντιχριστιανικά; Ο Ιησούς Χριστός δεν μας έδωσε μόνο δόγματα, τα οποία να πιστεύωμε, αλλά και εντολές τις οποίες να πράττωμε.

Ας ευχαριστήσωμε τον Θεό, διότι μας αξίωσε να γεννηθούμε εν τη Ορθοδοξία και ας τον παρακαλέσωμε, να μας ενισχύη να περάσωμε και την υπόλοιπη ζωή μας εν τη Ορθοδοξία και να αποθάνωμε στους κόλπους αυτής.

Εγώ ο ταπεινός επίσκοπος της θεοσώστου ιστορικής Μητροπόλεως και σεις τα πνευματικά μου τέκνα, αυτής της ποίμνης του Χριστού, ας διαλαλήσωμε στεντορεία τη φωνή μαζί με τον άγιο Ιωσήφ τον Βρυέννιο, ο οποίος εκληροδότησε την Ορθόδοξη αλήθεια στον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό.

<< Ουκ απαρνησόμεθα σε, φίλη Ορθοδοξία ου ψευσόμεθα σε, πατροπαράδοτον σέβας… Εν σοι εγεννήθημεν, και οι ζώμεν, και εν σοι κοιμησόμεθα, ει δε και καλέσει καιρός, και μυριάκις υπέρ σου τεθνηξόμεθα>>.

Δυστυχώς όμως υπάρχει και ένας άλλος επίσκοπος Δυτικής Μακεδονίας, με το αυτό όνομα Θεόκλητος, που ενάμισυ περίπου χρόνο καταδιώκει και καταδυναστεύει δύο αντρικές Μονές της Μητροπόλεώς του, καταργώντας τα Ηγουμενοσυμβούλια των Μονών τούτων και διορίζοντας επιτροπές διοικήσεως των Μονών αυτών. Κόπτωντας τους μισθούς των μισθοδοτούμενων Ιερέων και Μονών και μη επιτρέποντας να πάρουν χρήματα από τις Τραπεζικές καταθέσεις των Μονών δια τις τρέχουσες ανάγκες αυτών, και απειλών αυτούς με καθαίρεση επειδή απετειχίστηκαν απ’ αυτού, λόγω της κοινωνίας του μετά του Βαρθολομαίου της μη καταδίκης της Ληστρικής συνόδου της Κρήτης και της Θεομηαξίας την οποία διαπράττη κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας λέγοντας , απευθυνόμενος εις τον Θεόν έμπροσθεν του Φρικτού Θυσιαστήρίου, εκφωνόντας εις Ευήκοον πάντων των εν τη Εκκλησία Ευρισκομένων πιστών << και μνήσθητι, Κύριε , του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου, του ορθοτομούντος τον λόγον της Ι.ΗΙ αληθείας>>

Αυτού που δεν άφησε τίποτε όρθιο μέσα στην Ορθοδοξία. Ο Επίσκοπος λοιπόν, τούτος που μνημονεύει τον αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο ως << Ορθοτομούντα στον λόγο της θείας 

αληθείας>> μας αποκαλεί αιρετικούς , εκτός της εκκλησίας και ότι τα μυστήρια μας είναι άκυρα, Για τούτο και συμβουλεύει τους πιστούς να μην εκκλησιάζοντε εις τις δύο αυτές Μονές, γιατί κατά τον Επίσκοπο είμεθα αργοί και δεν λειτουργούμε.

Ας διαβάση, λοιπόν τι γράφει ο συνώνυμος Ορθόδοξος του Επίσκοπος στην εγκύκλιο του της Κυριακής της Ορθοδοξίας του 2008 για να μάθη τι σημαίνει Ορθοδοξία και ποιον το κυριότερον γνώρισμά της, κατά τον λότον του Ιδρυτού της <>

Γράφει λοιπόν Ορθόδοξος Επίσκοπος για την Ορθοδοξία: <

Ποιοι λοιπόν, είναι οι Ορθόδοξοι, οι διώκοντες ή οι διωκόμενοι; Ας κρίνη, λοιπόν ο πιστός λαός ποίους πρέπει να ακολουθήση, εάν θέλει να είναι Ορθόδοξος, τους διωκομένους ή τους διώκοντας….

Επειδή όμως δεν γνωρίζω εάν πρόκειται περί ενός και του αυτού προσώπου ή περί δύο διαφορετικών προσώπων και ίνα μη αδικήσω τον Ορθόδοξο Επίσκοπο ταυτίζοντας τον με τον διώκτη και θεομπαίκτην Επίσκοπον, παρακαλώ όποιος γνωρίζει την αλήθεια περί τούτου να με ενημερώσης σχετικώς. Κατωτέρω παραθέτω ένα, το τελευταίο έγγραφο του Μητροπολίτου προς τους μοναχούς των δύο Μονών για να γνωρίσετε τον άνδρα.

Προς

Τον Πανος. Αρχιμανδρίτην

Πρώην Ηγούμενον Ιεράς μονής

Έχοντες υπ’ όψιν:

Α) την παράγραφον 1 του άρθρου 44 του Ν. 590/1977 << Περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος>> (ΦΕΚ Α’ 146) και

Β) το άρθρον 102 του Ν. 53853/1932 <> (ΦΕΚ Α’ 110)

Θέτομεν υμάς εις προσωρινήν απαγόρευσιν από πάσης ιεροπραξίας μέχρις εκδόσεως της αποφάσεως του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου, επειδή εκκρεμεί ποινική διαδικασία για παραπτώματα δυνάμενα να επιφέρουν την ποινή της καθαίρεσης.

Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής παραγγέλεται να επιδώσει νόμιμα την παρούσα στον πανος. Αρχιμ. Για να λάβει γνώση για τις νόμιμες και κανονικές συνέπειες.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ 


ΜΑΞΙΜΟΣ ΚΑΡΑΒΑΣ

ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ






Πρόσφατα στην ίδια κατηγορία