Πάνω σε αυτές τις φωτογραφίες «πατάνε» οι επιζώντες και περιγράφουν πώς ξεγέλασαν τον… θάνατο.
Το φωτογραφικό υλικό από την έρευνα που πραγματοποίησε η Επιτροπή Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων (ΕΔΑΠΟ) για την τραγωδία των Τεμπών φέρνει στο «φως» το Dnews.
Πρόκειται για φωτογραφίες με ειδική χαρτογράφηση που κατέθεσε στο δικαστήριο που εκδικάζει το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη ο δικηγόρος και πατέρας της Μάρθης, Αντώνης Ψαρόπουλος.
Οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνται από την έδρα προκειμένου να βοηθηθούν οι μάρτυρες, κυρίως οι επιζώντες της τραγωδίας να περιγράψουν το σημείο στο οποίο βρισκόταν, τον τρόπο διαφυγής τους, την κόλαση μέσα από την οποία πέρασαν για να βγουν στη... ζωή.
Οι ελάχιστοι επιζώντες του κυλικείου
Ο Ρομπέρτο Ντρίστι επέβαινε στο κυλικείο της μοιραίας αμαξοστοιχίας.
Από το πόρισμα της Επιτροπής Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων Οικογενειών (ΕΔΑΠΟ), προκύπτει ότι από τους τριάντα ένας ανθρώπους που βρισκόταν στο κυλικείο τη στιγμή της σύγκρουσης επέζησαν μόνο έξι. Ο Ρομπέρτο ήταν ένας από αυτούς. Η Ανυσία ήταν άλλη μία από τους 6 επιζώντες του κυλικείου. Κατέθεσαν την εβδομάδα που πέρασε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων και προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης…
Προκάλεσαν σε όσους άκουσαν τις καταθέσεις αισθήματα που δύσκολα μπορούν να περιγραφούν με λέξεις. Άλλωστε, κατέθεσαν παιδιά που βγήκαν ζωντανά από την φρίκη του δυστυχήματος, από την κόλαση της τραγωδίας αλλά σοβαρά τραυματισμένα, σωματικά και ψυχικά.
Τα δεδομένα της χαρτογράφησης
Προηγούμενες εκδοχές κάποιων από τα σχεδιαγράμματα, έχουν παρουσιαστεί νωρίτερα (π.χ. στο πόρισμα της ΕΔΑΠΟ από Αύγουστο 2024) χωρίς να συνοδεύονται από τα ονόματα θυμάτων και επιζώντων. Ο λόγος που έγινε αυτό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν αποκλειστικά και μόνο για να προστατευτούν οι επιζώντες. Σύμφωνα με τον κ. Κώστα Λακαφώση, μέλος της ΕΔΑΠΟ, «όλοι όσοι μίλησαν, είχαν ενημερωθεί και είχαν συμφωνήσει ότι οι πληροφορίες που μας δίνουν για να φτιάξουμε αυτές τις χαρτογραφήσεις, θα κατατεθούν με κάθε λεπτομέρεια στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, όταν θα προκύψει σχετική ανάγκη».
Σύμφωνα με τον ίδιο, τα δεδομένα στα οποία βασίστηκε η χαρτογράφηση ήταν:
-Λίστες εισιτηρίων όπως καταγράφηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων
-Εικόνες CCTV από τις κάμερες στις αποβάθρες των σταθμών από την Αθήνα μέχρι τη Λάρισα
-Φωτογραφίες από ΕΛΑΣ και ΠΣ όπως περιέχονται στον φάκελο της δικογραφίας
-Φωτογραφίες και βίντεο επιβατών
-Μεγάλος αριθμός συνεντεύξεων με επιζώντες, αστυνομικούς, πυροσβέστες, διασώστες και ιδιώτες διαφόρων ειδικοτήτων που βρέθηκαν στο σημείο
-Ηχητικά από καταγραφές τηλεφωνικών κλήσεων στον αριθμό 112
-Καταγραφές μεταφοράς των τραυματιών στα νοσοκομεία
-Ιατρικές γνωματεύσεις τραυματιών που νοσηλεύτηκαν
-Σειρά καταγραφής των PM (σορών και μελών)
-Ιατροδικαστικές εκθέσεις και φωτογραφίες νεκροψίας-νεκροτομής
-Παρατηρήσεις και ευρήματα από αυτοψίες στον χώρο φύλαξης των συντριμμιών
Μαρτυρίες
Η πρώτη φωτογραφία τραβηγμένη λίγα λεπτά μετά το δυστύχημα με τη φωτιά να καίει περιγράφηκε μέσα από τις καταθέσεις όλων των μαρτύρων την εβδομάδα που πέρασε.
«Όταν ήμουν μέσα θυμάμαι να πηδάω μια εστία φωτιάς. Σηκώθηκα όρθιος όσο ήμουν μέσα στο βαγόνι.
Δεν κοίταξα καν γύρω μου. Ήμουν σε φωτιά σε κλειστό χώρο και κοιτούσα να βγω. Όσο μπόρεσα πήρα φόρα.
Όταν συνηλθα ήμουν ξαπλωμένος στο πάτωμα. Μόνο έξω θυμάμαι που άκουγα ουρλιαχτά και φωνές. Μέσα ήταν σαν να ήμουν μόνος μου. Όταν άρχισα να κρυώνω και να πονάω κατάλαβα ότι. δεν μπορούσα ούτε τον αυχένα να κουνήσω.
Ένιωθα τα πόδια μου να ζεσταίνονται. Ο ουρανός έγινε πορτοκάλι. Άκουγα ουρλιαχτά και να καλούν σε βοήθεια . Άκουσα κόσμο να περπαταει τριγύρω μου. Άκουσα μια γυναίκα φωνή να μου λέει πως είσαι μακριά από τον κίνδυνο. Με σήκωσαν με πήγαν σε ένα δενδράκι δίπλα και η Κατερίνα με κρατούσε για να μην χάσω τις αισθήσεις μου. Ήρθαν τα ασθενοφόρα μας πήραν .Θυμάμαι ότι έβλεπα θολά τα φώτα του ασθενοφόρου., ανέφερε στην κατάθεση του ο Ρομπέρτο Ντριστι, επιζών του κυλικείου.
Η Ντίνα Μαγδαλιανιδη υπέδειξε στη φωτογραφία που απεικονίζει το βαγόνι Β2, το σημείο στο οποίο καθόταν και το σημείο στο οποίο έπεσε μετά τη σύγκρουση.
«Θυμάμαι τη φωτιά στα δεξιά μου. Θυμάμαι έντονο καπνό. Θυμάμαι μία χημική οσμή αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν μέσα ή μετά που έπεσα κάτω γλιστρώντας από κουπέ.
Όταν έπεσα κάτω δεν θυμάμαι άλλα σώματα, άκουγα όμως φωνές από μέσα από το βαγόνι. Έξω είχε σίγουρα πολύ φασαρία.
Μου έδωσε το κινητό του ο Δημήτρης Κατσαούνης και πήρα τηλέφωνο τη γιαγιά μου γιατί αυτό θυμόμουν. Δεν με μετακίνησαν από εκεί.
Ήμουν εκεί αρκετή ώρα. Ήμουν εντελώς ξαπλωμένη. Έσπασα αυχένα και σπονδυλική στήλη. Τη μεταφορά στο νοσοκομείο δεν τη θυμάμαι.
…Ποτέ δεν θα αποκατασταθεί η υγεία μου». Η Ντίνα Μαγδαλιανιδη έχει υποβληθεί σε 25 χειρουργεία και έχει και άλλα ακόμη.
Η Ανυσία Λιούρη, που κατέθεσε επίσης την εβδομάδα που πέρασε ήταν επιζώσα του κυλικείου. Κατέθεσε μεταξύ άλλων, «Κοιτούσα έξω από παράθυρο και είχα ακουστικά. Τα έβγαλα λίγο μετά και είδα τη λάμψη να με πλησιάζει. Έκλεισα τα μάτια μου και ένιωσα δυνατή ροή να με τραβάει προς τα κάτω. Αναποδογύρισε το βαγόνι. Στροβιλιστηκα. Έσπασα τα πάντα. Ένιωθα εγκαύματα θερμικά και χημικά. Εσωτερικό έγκαυμα στον τράχηλο.
Ήρθε ένα αγόρι και με τράβηξε. Ο Στάθης. Αν δεν ερχόταν θα είχα πεθάνει εκεί. Με εντόπισε Πάρης και ο Δημήτρης και με κράτησαν εκεί ώσπου να έρθει ασθενοφόρο. Όπως ήμουν πεσμένη έβλεπα τη φωτιά πάνω μου».